مخلوط شده به قدرى زياد باشد كه به آن « آب مطلق » نگويند . « مسألهء 61 » آبى كه مطلق بوده و معلوم نيست مضاف شده يا نه ، مثل آب مطلق است ، يعنى چيز نجس را پاك مىكند و وضو و غسل نيز با آن صحيح است ، ولى آبى كه مضاف بوده و معلوم نيست مطلق شده يا نه ، مثل آب مضاف است ، يعنى چيز نجس را پاك نمىكند و وضو و غسل نيز با آن باطل است . « مسألهء 62 » آبى كه معلوم نيست مطلق است يا مضاف و معلوم نيست كه قبلًا مطلق بوده يا مضاف ، نجاست را پاك نمىكند و وضو و غسل نيز با آن باطل است ، ولى اگر به اندازهء كُر يا بيشتر باشد و نجاست به آن برسد ، حكم به نجس بودن آن نمىشود . « مسألهء 63 » اگر نجاست به آب كُر يا جارى و مانند آنها برسد و بو ، رنگ يا طعم آن را تغيير ندهد ولى پس از مدتى بو يا رنگ يا طعم آن آب تغيير كند ، چنانچه معلوم شود اين تغيير به سبب آن نجاست بوده ، بنابر احتياط آن آب نجس مىشود . « مسألهء 64 » آبى كه به واسطهء نجاست ، بو يا رنگ يا طعم آن تغيير كرده ، چنانچه به خودى خود و بدون اتصال به آب كُر يا جارى و مانند آنها تغيير آن از بين برود ، پاك نمىشود . « مسألهء 65 » آبى كه عين نجاست ، مثل خون و ادرار به آن برسد و بو يا رنگ يا مزهء آن را تغيير دهد ، اگرچه كُر يا جارى باشد نجس مىشود ، ولى اگر بو يا رنگ يا مزهء آب به واسطهء نجاستى كه بيرون آن است عوض شود - مثلًا مردارى كه پهلوى آب است بوى آن را تغيير دهد - نجس نمىشود . « مسألهء 66 » آبى كه عين نجاست مثل خون و ادرار در آن ريخته شده و بو يا رنگ يا مزهء آن را تغيير داده ، چنانچه به كُر يا جارى متصل شود يا باران بر آن ببارد يا باد باران را در آن بريزد يا آب باران در هنگام باريدن ، از ناودان در آن جارى شود و تغيير آن از بين برود ، بنابر احتياط به شرطى پاك مىشود كه با آب باران يا كُر يا جارى مخلوط شود . « مسألهء 67 » به آبى كه هنگام بر طرف كردن نجاست از چيز نجس جدا مىشود « غُساله » مىگويند . اگر چيز نجس را در آب كُر يا جارى فرو برند ، چنانچه عين نجاست